düşleme.


# 3N dersleri öncesi…

Akşam yatağa girdiğimde o günü tekrar yaşıyorum kafamın içinde. Söyleyemediğim, o an aklıma gelen gelmeyen ama fırsatını bulamadığım ya da cesaretimi toplayıp da haykıramadığım cümleler o kadar büyüyorlar ki, o kadar rahatsız ediyorlar ki beni. Anlatamam.

Kafamda hep o ana dönüp söylüyorum kuramadığım cümleleri.

Tekrar tekrar, sırasını, tonlamasını değiştirerek yaşıyorum düşümde aynı anı. Ve her tartışmadan hep ben galip çıkıyorum bu kurgulama hayallerimde. Ama hayallerimden bile mutsuz çıkıyorum gerçekliğe.

Düşlemek mutlu ederdi bir zamanlar. Daha doğrusu mutluluk verici hayaller kurabilirdim zaman zaman.

Şimdiyse sadece geçmişimi değiştiriyorum hayallerimde, geleceğimi kurgulamaktansa.

Ne zaman bu kadar yaşlandım?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s