Şu nefes, şu ses;

 

Başkasını öğrendikçe daha gür, daha baskın çıkar. Yutar diğer sesleri ve duymak istemez kendinden başkalarını

ne zaman ki kendini öğrenir sessizleşir, kendi içine daha çok kulak verir

sessizliğin içinde duyar kendini, dinleyebilir başkalarını.

Ses etmez ama başkalarına.

Anlar çünkü herkesin doğrusunun kendi içinde olduğunu.

Ey nefs,

Sessizleş ki duyabil kendini,

kapa gözlerini ki görebil gönül gözünle

ve itiraz etmeden, yargılamadan, çıplak halinle bakabil kendine ve berikine.

 

Advertisements